7 days 7 entry
Thursday : หนังของชินไค กับ การรอคอยทั้ง 3
เหตุเกิดมาจากมานั่งไล่กัน อะไรที่ยังไม่เคยลงเอนทรี่เลย ... 1 ในนั้นก็คือ วิจารณ์หนังนั่นเอง
แต่ตัวเองไม่เคยไปดูภาพยนตร์เลย
ยอมรับว่าไปดูน้อยมาก (แต่เที่ยวห้างบ๊อย บ่อย = =)
ความถี่น่าจะ 3 เดือน / 1 เรื่อง (จริง ๆ นะ) ปิดเทอมนี้ก็คงได้ดูเยอะขึ้นมั้ง
ขึ้นอยู่กับงบประจำตัวข้าพเจ้า
ใึครที่ชอบผลงานของค่ายชินไค มาโคโตะก็พอทราบดีอยู่แล้ว
ว่าที่นี่ทำหนัง(การ์ตูน) ได้ดีทีเดียว โดยเฉพาะหนังรักซึ้ง ๆ เนี่ย
มาจากโค่เอามาให้ดู (kororo~tan) เลยเหมาดูทั้งค่ายเลย
บร๊ะเจ้า ชาบู ๆ ><
*** review ที่กล่าวมาเป็นความเห็นจากส่วนตัวทั้งหมด หากผิดพลาดประการใด ขออภัยด้วย =/\=
========================================
1. รอคอยเวลาชั่วนิรันดร์
"นี่ พวกเราดูเหมือนคู่รักที่ถูกอวกาศและโลกให้พรากจากกันเลยนะ"
Voices of a Distant Star
(ほしのこえ, Hoshi no Koe)
(ไทย : เสียงเพรียกจากดวงดาว)
เรื่องย่อ :
นางามิเนะ มิคาโกะ และ เทราโอะ โนโมรุ เป็นนักเรียนม.ต้นปี 3 ธรรมดาที่โรงเรียนและอยู่ชมรมเดียวกัน
ทั้งสองเป็นเพื่อนที่สนิดสนมกันมาก ทว่าวันหนึ่งมิคาโกะก็ได้บอกกับโนโบรุว่าเธอต้องไปเข้าร่วม
กองทัพอวกาศของ UN เพื่อไปตามล่ามนุษย์ต่างดาวที่โจมตีดาวอังคาร
.. และฤดูหนาวปี 2047 มิคาโกะก็ได้เดินทางออกจากโลก ส่วนโนโบรุก็เข้าเรียนต่อ ม. ปลาย
มิคาโกะและโนโบรุที่อยู่ห่างไกลกันก็ได้ติดต่อกันโดยใช้อีเมลของโทรศัพท์มือ
แต่ทว่ายิ่งยานลิซิทเธียยออกห่างจากโลกไปเท่าใด ช่วงเวลาที่เมลจะส่งมาถึงก็ยิ่งยาวนานขึ้นเรื่อยๆ
แต่ถึงอย่างนั้นทั้งสองก็ยังคงรับส่งเมลกันต่อไป จนกระทั่งนานลอซิลเธียต้องทำการวาร์ประยะไกล
นั่นจึงเป็นเหตุให้ระยะห่างของทั้งสองก็ยิ่งเพิ่มขึ้นราวเป็นนิรันดร์.....
 
Toonkung Review~ :
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของชินไคที่ทั้ง คิดเอง ทำเอง สร้างเองกับมือทั้งเรื่อง ไม่ใช่สแตนอิน รวมไปถึงพากย์เสียงกับคนรักของแกด้วย (ยกเว้น effect กับเสียงประกอบเท่านี้นี่แหละ)
ด้วยความยาวเพียง 25 นาที แต่ครองใจที่ญี่ปุ่นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว (เต็มทุกรอบที่ฉาย) เป็นหนังแนว Sci-fi นิดๆ ในโลกอนาคต แต่ผู้หญิงก็ดูได้
เริ่มต้นด้วยว่ามิคาโกะ (นางเอก) เป็นเด็กอัจฉริยะ จึงได้คัดเลือกให้อยู่ในกองกำลัง U.N. ต้องไปต่อสู้กับชาว Tarsians (มนุษย์ต่างดาว) [อยู่ ม.ต้น ไปขับกันดั้ม โอว~ ] จึงต้องไปนอกอวกาศยิ่งอยู่นานยิ่งไกลขึ้น วิวที่เป็นอวกาศสวยงามมากเลยทีเดียว ผมติดใจตรงบางส่วนที่ทำเป็น 3D เวลาเอามารวมกับพื้นหลังที่เป็น 2D เลยไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่ (มันเด่นออกมามากเกิน) พวกฉากตอนโจมตี ฉากบินนิก็ 3D เหมือนกัน (ทำคนเดียวนินา).. แต่ท่ามกลางโลกอวกาศนั้นสวยมากเลยล่ะ เนื้อเรื่องแสดงออกให้เห็นถึงความห่างไกลจากมากเลยทีเดียว (ต่างกับความรักปัจจุปันที่ว่า "อะไรกัน แค่นี้รอไม่ได้เหรอฮะ!!") เรื่องมันจะสลับฉากอยู่ระหว่างพระเอกกับนางเอกว่า เอ๊ะ !! เมล์ถึงรึยัง หว่า แล้วก็บทพรรณานางเอกช่วงหลังจะเยอะขึ้น ในเรื่องนี้ใช้คำว่า"ห้วงอวกาศ"ได้ดีที่เดียวที่จะสื่อสารกันว่าเราห่างไกลมากเหลือกัน (เนื่องจากใช้เวลานานตอนส่งเมล์) ต